1911 tot heden, de geschiedenis van Scouting Salwega

Oprichting

Als geboortejaar van Scouting wordt in Nederland 1910 aangehouden. Toch is het zo dat de historie van de alleroudste groepen meestal niet verder teruggaat dan het jaar 1911, het jaar waarin ook de Salwega groep is opgericht. De exacte oprichtingsdatum is 9 mei 1911. In deze periode vond de “grote explosie” plaats waardoor er op tientallen plaatsen in ons land ineens jongens verschenen met grote hoeden op het hoofd, stokken in de hand en gekleed in voor die tijd provocerende korte broeken.
De opgerichte troepen (groepen bestonden in die tijd niet omdat er alleen verkenners = jongens scouts, waren) maakten deel uit van de NPO (Nederlandse Padvinders Organisatie) die een rode das droegen of de NPB (Nederlandse Padvinders Bond) die allemaal een donkergroene das`droegen, zoals de Salwega groep heden ten dage nog draagt. De troepen werden in die tijd nog niet met namen maar met nummers aangeduid. In 1916 verbonden de NPB en de NPO zich tot één organisatie de NPV met als beschermheer Prins Hendrik.

Utrecht

In 1911 werden in Utrecht twee padvinders troepen opgericht. De Utrechtse Troep nummer 1 was de NPO troep, de Utrechtse Troep nummer 2 was de NPB troep. Troep nummer 2 groeide snel en splitste zich in 3 vendels. Nadat de Utrechtse NPO troep ter ziele was gegaan werd de plaats hiervan ingenomen door vendel 1 van troep 2, terwijl vendel 2 de basis van troep 2 (de huidige Salwega groep) werd. Zij behielden de oorspronkelijke groene NPB halsdoek. Vendel 3 van troep 2 werd omgezet in troep 4. De 3e Utrechtse troep werd gevormd door CJMV padvinders met een blauwe das.
Vanaf 1920 spreken wij over groepen omdat er behalve verkenners (scouts) ook hordes en stammen opgenomen werden. Later werden de groepen niet alleen met een nummer maar ook een naam aangeduid. Salwega heeft zijn naam te danken aan het motto van de Tweede Utrechtse Groep, een uitspraak van de Nederlandse zeeheld Maarten Harpertszoon Tromp: “t Sal ALlevel WEl GAen
Toen de utrechtse Scout Shop nog op de Oude Gracht gevestigd was stond deze uitspraak in fraai houtsnijwerk in de toegangsdeur op de eerste verdieping.
In de twintiger jaren schonken een drietal gefortuneerde utrechters geld voor een hoofdkwartier voor de utrechtse padvinders. Als dank werden de volgende drie groepen naar hen genoemd:

   groep 4: Dr. Van Hoogenhuyze groep,
   groep 5 de Mr. Ter Pelkwijk groep
   groep 6 de Dr. Egidius groep.

Over de vooroorlogse jaren van Salwega is weinig bewaard gebleven. Wel is er nog een afdruk van een ouderwetse glasdia van een verkennerskamp van troep 2 in 1922, een oud 16mm filmpje over een Pinksterkamp van de verkenners en een stukje over deelname aan de Wereld Jamboree 1937 in Vogelenzang waar de utrechtse padvinders van hout en touw een model van de Domtoren in hun subkamp pionierden. Uitgebreide fotografische overzichten en oud logboeken zijn er vanaf de vijftiger jaren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de verenigingen en hun activiteiten verboden, doch vele groepen werkten ondergronds door als zangkoor of knutselclub. Na de oorlog beschikte de groep niet over een groepshuis maar kwam in de open lucht bij elkaar op een stukje grond aan het Ezelsdijkje bij de brug van Twaalf Gaten (die nu op het terrein van de Kromhout kazerne ligt, schitterend gerestaureerd is en dienst doet als toegang tot het mess gebouw.)

Fort Lunetten IV

Rond 1950 kreeg de groep via een ouder die de functie van eerstaanwezend ingenieur der Genie bekleedde de beschikking over de onderkomens op Fort Lunetten IV. Er lag geen fortbrug meer, dus de leden werden iedere zaterdag met een bootje over de fortgracht gevaren. Later werd er een brug aangelegd en maakten enkele vaders zich verdienstelijk door de onderkomens te schilderen en deuren aan te brengen. Water en elektriciteit werden pas halverwege de zestiger jaren aangelegd. Tot die tijd werden de onderkomens verlicht met petroleum- en tilleylampen die in verband met de inbraakgevoeligheid iedere zaterdag weer op de fiets mee naar huis genomen werden. Eind zestiger jaren plaatste Defensie een fortwachters familie op het terrein waardoor de inbraken een halt toegeroepen werden.

De geschiedenis van de Forten Lunetten

Fort Lunetten IV maakt deel uit van de vestingwerken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie die zich uitstrekt van Muiden tot de Biesbosch. Het werd tussen 1819 en 1821 ten oosten van Utrecht gebouwd als één van de 4 Lunetten even ten westen van een hooggelegen strook land, die bekend staat als de Houtense vlakte en die niet onder water te zetten was. Om de aanvallers van deze strook land te weren bouwde men de vier Lunetten forten.
Nummer I ligt bij het stadion Galgewaard, nummer II ligt aan de Koningsweg, nummer III aan het Houtense Pad en nummer IV ligt aan de Oude Liesbosch weg. Rond 1860 werden de spoorlijnen naar Arnhem en Den Bosch aangelegd. Deze spoorlijnen kwamen tussen Lunetten II en III in te liggen en konden met geschut vanaf deze forten goed onder vuur genomen worden. Rond 1930 werden op de forten I, III en IV mitrailleur kazematten van gewapend beton gebouwd.
Fort Lunetten I deed in de tijd van de Koude Oorlog dienst als commandopost van de Bescherming Bevolking (BB) waarvoor speciale bouwwerken neergezet werden. Fort Lunetten II werd gebruikt door de Nationale Reserve (Natres). Fort Lunetten III was lange tijd het onderkomen van de meisjes groepen Wilhelmina en Domgroep (NPG: Nederlands Padvindsters Gilde) en later de Dr ter Pelkwijkgroep (NPV Nederlandse Padvinders) die later fuseerden tot Scouting Lunetten III. Deze groep bestaat niet meer en het fort wordt nu gebruikt door de Gemeente Utrecht. Fort Lunetten IV tenslotte wordt al sinds 1951, toen de militaire bestemming van de forten opgeheven werd, door Salwega gebruikt.
De naam Lunet(te) komt uit de franse militaire vesting taal en staat voor klein verdedigingswerk met twee naar buitengerichte schuine zijden en een open toegang. Het wordt soms ook Ravelijn of halve maan genoemd (La Lune is frans voor de maan en lunette is het verkleinwoord daarvan.)
Bron Sterk Water, de Hollandse Waterlinie door Chris Will

Groei

De horde waarmee Salwega in begin jaren vijftig startte groeide uit en maakte eind jaren vijftig de oprichting van een verkennerstroep mogelijk die op zijn beurt de start van een stam mogelijk maakte, een stam die het districtsblad “de Bijenkorf” voor het district Utrecht produceerde en eind zestiger jaren van zich deed spreken door gemengd te gaan draaien en de dames ook mee op kamp te nemen, wat toen heel ongebruikelijk was.
In de jaren zestig voegden zich een aantal leden van de Dr. Egidius groep 6 bij Salwega en kreeg de groep de beschikking over het groepshuis van groep 6 dat gevestigd was in de oude broodfabriek het Anker.

Groepshuis Het Anker

De oude broodfabriek Het Anker stond op de hoek van de Kruisstraat en de Wittevrouwensingel. In 1864 was het voormalige hulpmuntgebouw omgebouwd tot de Utrechtse Brood- en Meelfabriek Het Anker. Een ideale plaats omdat de aanvoer van meel met schepen in de Wittevrouwensingel plaats kon vinden. In 1954 sloot de fabriek en werd het gebouw door de Gemeente Utrecht gekocht, in 1960 werd de sloop ervan aanbesteed en in 1965 werd Het Anker afgebroken. Tot 1987 werd het terrein als parkeerplaats gebruikt en in 1987 werden er op deze plaats woonhuizen gebouwd.
(bron Dr.A.van Hulzen Stadsblad maart 2003)

Vanaf 1970 groeiden de onderdelen horde en troep tot meer dan maximale grootte. In 1971 vierde de groep het 60 jarig bestaan met een zomerkamp in Echternach, Luxemburg

Prins Gustaaf Adolf groep 10

In 1976 verzocht de voorzitter van de scouting groep Prins Gustaaf Adolf de Salwega groep om, in verband met tekort aan leiding, voor een beperkte tijd voor hun leden te willen zorgen. Toen na enige tijd bleek dat men er niet in slaagde nieuwe leiding aan te trekken werd in 1977 tot een fusie besloten waarbij Salwega de leden en het clubhuis van de Prins Gustaaf Adolfgroep kreeg. Ter herinnering aan die groep wordt het huis nog steeds het PGA huis genoemd.

De Prins Gustaaf Adolfgroep was genoemd Prins Gustaaf Adolf van Zweden, Hij was van 1937 tot zijn dood in 1947 president van het Wereld Comité van Scouting. Hij leidde het Zweedse contingent voor de Wereld Jamboree in 1937 in Nederland. Toen maakte hij prins Bernhard enthousiast voor scouting. Ook de huidige Zweedse koning Gustav is een fervent scouting lid. Hij bezoekt alle Jamboree’s. Was dus ook in Nederland in 1995 in Dronten en heeft tijdens de Jamboree in 2002/2003 in Thailand in het “Holland House” een portie poffertjes gegeten dat gebakken was op een pofferplaat van Salwega.

Manenborgh groep 12

In verband met een ernstig gebrek aan leiding zocht de Manenborgh groep in 1978 contact met Salwega. Ook deze groep slaagde er niet in tijdig nieuwe leiding te vinden hetgeen resulteerde in 1979 in de aansluiting van de Manenborgh groep bij de Salwega/Gustaaf Adolf combinatie. De Manenborgh horde werd in zijn geheel bij Salwega gevoegd en bestaat tot op heden nog steeds. Het groepshuis van Manenborgh stond aan de Oude Baden Powell weg ter hoogte van de Karibustraat.
Het brandde in 1978 geheel af. Salwega ruilde de grond van het afgebrande groepshuis met de Gemeente Utrecht voor een stukje grond bij het PGA huis dat hierdoor belangrijk uitgebreid kon worden.

Scouting Nederland

Na de fusie van de vier verenigingen in 1973 raakte de afdelingen (leeftijdsgroep 14-16 jaar) meer ingeburgerd bij de oud NPV groepen. Zo werd in 1980 door de oudere verkenners afdeling 439 opgericht. In 1981 vierde de groep het 70 jarig bestaan met een zomerkamp in Wiltz Luxemburg. In 1982 werd naast de troep (uitsluitend voor jongens) een vendel (uitsluitend voor meisjes) opgericht. Beide onderdelen leverden zoveel leden naar de afdeling dat in 1983 nog een tweede afdeling: 551 opgericht werd. Gezamenlijk vierden de onderdelen in 1986 het 75 jarig bestaan met een jubileum zomerkamp in Engeland alwaar op het terrein Gilwell park bij London gekampeerd werd. De Salwega horde stapte over op het spelaanbod van het Kind met de Hoge Hoed: wat je aantrekt dat ben je en heet nu Salwega Estar. In 1985 bij het 50 jarig bestaan van scouting in Nederland nam afdeling 551 deel aan de Jubileum Jamboree in Apeldoorn.

Negentiger jaren

De negentiger jaren brachten voor Salwega wederom een uitbreiding van het aantal onderdelen door de oprichting van de Bevers in 1992. In 1991 bestond de groep tachtig jaar hetgeen onder andere gevierd werd met het jubileum zomerkamp in Gernsheim, nabij Frankfurt, Duitsland. In 1994 vond de Europese Jamboree in Nederland plaats en in 1995 de Wereld Jamboree in Nederland, beiden op het terrein naast Walibi in de Flevopolder nabij Dronten. Een groot deel van de staf van subkamp Phoenix bestond uit Salwega leiding. In 1996 werd het 85 jarig bestaan gevierd met onder andere een zomerkamp naar Frankrijk alwaar wij nabij Parijs in Jambville kampeerden en alle onderdelen zowel Parijs als Euro Disney bezochten. Aan de Wereld Jamboree 1998/99 in Chili namen enkele Salwega leden deel.

Boomstam

Inmiddels hebben oud leden en oud leiding zich verenigd in een onderdeel dat zich de Boomstam genoemd heeft. Wekelijks is er een inloopactiviteit en maandelijks een uitgebreider programma. Leden van de boomstam verrichten ook hand- en spandiensten voor de groep. Op oud leiding wordt regelmatig een beroep gedaan om een middag of ochtend in te vallen of als extra begeleiding met een kamp; mee te gaan. De Boomstam telt inmiddels een zestigtal leden. De Salwega stam zich in een vrijdag- en een zaterdagstam.

2000-2006

De eeuwwisseling bracht Salwega al weer heel snel een nieuw jubileumjaar: 2001, het 90 jarig bestaan. Wij vierden het met als thema “Op zoek naar Atlantis” met vele activiteiten waaronder een geweldig OuderScout Weekend, een reünie met een uniformen modeshow en het Jubileumzomerkamp in Loppem (nabij Brugge, België). Aan de Wereld Jamboree 2002/03 in Thailand namen enkele Salwega leden deel.

seizoen 2005-2006 vierde salwega haar 95 jarig jubileum. Het thema rond dit jubileum was "Film" en bedacht de thema-commissie dat het wel leuk zou zijn om alle leden deel te laten uitmaken van een echte film.
Het gehele jaar zijn er vele mensen bezig geweest met het maken van de film "Salwega Never Dies" welke in Brexbachtal Duitsland, tijdens het jubileum zomerkamp in première ging.

Natuurlijk zijn er ook een groot aantal traditionele activiteiten die jaarlijks terugkeren, naast Pinksterkamp, Regionale Scoutingwedstrijden, Zomerkamp, Wizz Weekend. Kortom ondanks de lange geschiedenis is de Salwega groep jong gebleven.

Derk Tholen
(bronnen: boek “75 jaar Scouting in Nederland”
De Bijenkorf, oud districtsblad van Utrecht)

1911 tot heden, de geschiedenis van Scouting Salwega

Oprichting

Als geboortejaar van Scouting wordt in Nederland 1910 aangehouden. Toch is het zo dat de historie van de alleroudste groepen meestal niet verder teruggaat dan het jaar 1911, het jaar waarin ook de Salwega groep is opgericht. De exacte oprichtingsdatum is 9 mei 1911. In deze periode vond de “grote explosie” plaats waardoor er op tientallen plaatsen in ons land ineens jongens verschenen met grote hoeden op het hoofd, stokken in de hand en gekleed in voor die tijd provocerende korte broeken.
De opgerichte troepen (groepen bestonden in die tijd niet omdat er alleen verkenners = jongens scouts, waren) maakten deel uit van de NPO (Nederlandse Padvinders Organisatie) die een rode das droegen of de NPB (Nederlandse Padvinders Bond) die allemaal een donkergroene das`droegen, zoals de Salwega groep heden ten dage nog draagt. De troepen werden in die tijd nog niet met namen maar met nummers aangeduid. In 1916 verbonden de NPB en de NPO zich tot één organisatie de NPV met als beschermheer Prins Hendrik.

Utrecht

In 1911 werden in Utrecht twee padvinders troepen opgericht. De Utrechtse Troep nummer 1 was de NPO troep, de Utrechtse Troep nummer 2 was de NPB troep. Troep nummer 2 groeide snel en splitste zich in 3 vendels. Nadat de Utrechtse NPO troep ter ziele was gegaan werd de plaats hiervan ingenomen door vendel 1 van troep 2, terwijl vendel 2 de basis van troep 2 (de huidige Salwega groep) werd. Zij behielden de oorspronkelijke groene NPB halsdoek. Vendel 3 van troep 2 werd omgezet in troep 4. De 3e Utrechtse troep werd gevormd door CJMV padvinders met een blauwe das.
Vanaf 1920 spreken wij over groepen omdat er behalve verkenners (scouts) ook hordes en stammen opgenomen werden. Later werden de groepen niet alleen met een nummer maar ook een naam aangeduid. Salwega heeft zijn naam te danken aan het motto van de Tweede Utrechtse Groep, een uitspraak van de Nederlandse zeeheld Maarten Harpertszoon Tromp: “t Sal ALlevel WEl GAen
Toen de utrechtse Scout Shop nog op de Oude Gracht gevestigd was stond deze uitspraak in fraai houtsnijwerk in de toegangsdeur op de eerste verdieping.
In de twintiger jaren schonken een drietal gefortuneerde utrechters geld voor een hoofdkwartier voor de utrechtse padvinders. Als dank werden de volgende drie groepen naar hen genoemd:

   groep 4: Dr. Van Hoogenhuyze groep,
   groep 5 de Mr. Ter Pelkwijk groep
   groep 6 de Dr. Egidius groep.

Over de vooroorlogse jaren van Salwega is weinig bewaard gebleven. Wel is er nog een afdruk van een ouderwetse glasdia van een verkennerskamp van troep 2 in 1922, een oud 16mm filmpje over een Pinksterkamp van de verkenners en een stukje over deelname aan de Wereld Jamboree 1937 in Vogelenzang waar de utrechtse padvinders van hout en touw een model van de Domtoren in hun subkamp pionierden. Uitgebreide fotografische overzichten en oud logboeken zijn er vanaf de vijftiger jaren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de verenigingen en hun activiteiten verboden, doch vele groepen werkten ondergronds door als zangkoor of knutselclub. Na de oorlog beschikte de groep niet over een groepshuis maar kwam in de open lucht bij elkaar op een stukje grond aan het Ezelsdijkje bij de brug van Twaalf Gaten (die nu op het terrein van de Kromhout kazerne ligt, schitterend gerestaureerd is en dienst doet als toegang tot het mess gebouw.)

Fort Lunetten IV

Rond 1950 kreeg de groep via een ouder die de functie van eerstaanwezend ingenieur der Genie bekleedde de beschikking over de onderkomens op Fort Lunetten IV. Er lag geen fortbrug meer, dus de leden werden iedere zaterdag met een bootje over de fortgracht gevaren. Later werd er een brug aangelegd en maakten enkele vaders zich verdienstelijk door de onderkomens te schilderen en deuren aan te brengen. Water en elektriciteit werden pas halverwege de zestiger jaren aangelegd. Tot die tijd werden de onderkomens verlicht met petroleum- en tilleylampen die in verband met de inbraakgevoeligheid iedere zaterdag weer op de fiets mee naar huis genomen werden. Eind zestiger jaren plaatste Defensie een fortwachters familie op het terrein waardoor de inbraken een halt toegeroepen werden.

De geschiedenis van de Forten Lunetten

Fort Lunetten IV maakt deel uit van de vestingwerken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie die zich uitstrekt van Muiden tot de Biesbosch. Het werd tussen 1819 en 1821 ten oosten van Utrecht gebouwd als één van de 4 Lunetten even ten westen van een hooggelegen strook land, die bekend staat als de Houtense vlakte en die niet onder water te zetten was. Om de aanvallers van deze strook land te weren bouwde men de vier Lunetten forten.
Nummer I ligt bij het stadion Galgewaard, nummer II ligt aan de Koningsweg, nummer III aan het Houtense Pad en nummer IV ligt aan de Oude Liesbosch weg. Rond 1860 werden de spoorlijnen naar Arnhem en Den Bosch aangelegd. Deze spoorlijnen kwamen tussen Lunetten II en III in te liggen en konden met geschut vanaf deze forten goed onder vuur genomen worden. Rond 1930 werden op de forten I, III en IV mitrailleur kazematten van gewapend beton gebouwd.
Fort Lunetten I deed in de tijd van de Koude Oorlog dienst als commandopost van de Bescherming Bevolking (BB) waarvoor speciale bouwwerken neergezet werden. Fort Lunetten II werd gebruikt door de Nationale Reserve (Natres). Fort Lunetten III was lange tijd het onderkomen van de meisjes groepen Wilhelmina en Domgroep (NPG: Nederlands Padvindsters Gilde) en later de Dr ter Pelkwijkgroep (NPV Nederlandse Padvinders) die later fuseerden tot Scouting Lunetten III. Deze groep bestaat niet meer en het fort wordt nu gebruikt door de Gemeente Utrecht. Fort Lunetten IV tenslotte wordt al sinds 1951, toen de militaire bestemming van de forten opgeheven werd, door Salwega gebruikt.
De naam Lunet(te) komt uit de franse militaire vesting taal en staat voor klein verdedigingswerk met twee naar buitengerichte schuine zijden en een open toegang. Het wordt soms ook Ravelijn of halve maan genoemd (La Lune is frans voor de maan en lunette is het verkleinwoord daarvan.)
Bron Sterk Water, de Hollandse Waterlinie door Chris Will

Groei

De horde waarmee Salwega in begin jaren vijftig startte groeide uit en maakte eind jaren vijftig de oprichting van een verkennerstroep mogelijk die op zijn beurt de start van een stam mogelijk maakte, een stam die het districtsblad “de Bijenkorf” voor het district Utrecht produceerde en eind zestiger jaren van zich deed spreken door gemengd te gaan draaien en de dames ook mee op kamp te nemen, wat toen heel ongebruikelijk was.
In de jaren zestig voegden zich een aantal leden van de Dr. Egidius groep 6 bij Salwega en kreeg de groep de beschikking over het groepshuis van groep 6 dat gevestigd was in de oude broodfabriek het Anker.

Groepshuis Het Anker

De oude broodfabriek Het Anker stond op de hoek van de Kruisstraat en de Wittevrouwensingel. In 1864 was het voormalige hulpmuntgebouw omgebouwd tot de Utrechtse Brood- en Meelfabriek Het Anker. Een ideale plaats omdat de aanvoer van meel met schepen in de Wittevrouwensingel plaats kon vinden. In 1954 sloot de fabriek en werd het gebouw door de Gemeente Utrecht gekocht, in 1960 werd de sloop ervan aanbesteed en in 1965 werd Het Anker afgebroken. Tot 1987 werd het terrein als parkeerplaats gebruikt en in 1987 werden er op deze plaats woonhuizen gebouwd.
(bron Dr.A.van Hulzen Stadsblad maart 2003)

Vanaf 1970 groeiden de onderdelen horde en troep tot meer dan maximale grootte. In 1971 vierde de groep het 60 jarig bestaan met een zomerkamp in Echternach, Luxemburg

Prins Gustaaf Adolf groep 10

In 1976 verzocht de voorzitter van de scouting groep Prins Gustaaf Adolf de Salwega groep om, in verband met tekort aan leiding, voor een beperkte tijd voor hun leden te willen zorgen. Toen na enige tijd bleek dat men er niet in slaagde nieuwe leiding aan te trekken werd in 1977 tot een fusie besloten waarbij Salwega de leden en het clubhuis van de Prins Gustaaf Adolfgroep kreeg. Ter herinnering aan die groep wordt het huis nog steeds het PGA huis genoemd.

De Prins Gustaaf Adolfgroep was genoemd Prins Gustaaf Adolf van Zweden, Hij was van 1937 tot zijn dood in 1947 president van het Wereld Comité van Scouting. Hij leidde het Zweedse contingent voor de Wereld Jamboree in 1937 in Nederland. Toen maakte hij prins Bernhard enthousiast voor scouting. Ook de huidige Zweedse koning Gustav is een fervent scouting lid. Hij bezoekt alle Jamboree’s. Was dus ook in Nederland in 1995 in Dronten en heeft tijdens de Jamboree in 2002/2003 in Thailand in het “Holland House” een portie poffertjes gegeten dat gebakken was op een pofferplaat van Salwega.

Manenborgh groep 12

In verband met een ernstig gebrek aan leiding zocht de Manenborgh groep in 1978 contact met Salwega. Ook deze groep slaagde er niet in tijdig nieuwe leiding te vinden hetgeen resulteerde in 1979 in de aansluiting van de Manenborgh groep bij de Salwega/Gustaaf Adolf combinatie. De Manenborgh horde werd in zijn geheel bij Salwega gevoegd en bestaat tot op heden nog steeds. Het groepshuis van Manenborgh stond aan de Oude Baden Powell weg ter hoogte van de Karibustraat.
Het brandde in 1978 geheel af. Salwega ruilde de grond van het afgebrande groepshuis met de Gemeente Utrecht voor een stukje grond bij het PGA huis dat hierdoor belangrijk uitgebreid kon worden.

Scouting Nederland

Na de fusie van de vier verenigingen in 1973 raakte de afdelingen (leeftijdsgroep 14-16 jaar) meer ingeburgerd bij de oud NPV groepen. Zo werd in 1980 door de oudere verkenners afdeling 439 opgericht. In 1981 vierde de groep het 70 jarig bestaan met een zomerkamp in Wiltz Luxemburg. In 1982 werd naast de troep (uitsluitend voor jongens) een vendel (uitsluitend voor meisjes) opgericht. Beide onderdelen leverden zoveel leden naar de afdeling dat in 1983 nog een tweede afdeling: 551 opgericht werd. Gezamenlijk vierden de onderdelen in 1986 het 75 jarig bestaan met een jubileum zomerkamp in Engeland alwaar op het terrein Gilwell park bij London gekampeerd werd. De Salwega horde stapte over op het spelaanbod van het Kind met de Hoge Hoed: wat je aantrekt dat ben je en heet nu Salwega Estar. In 1985 bij het 50 jarig bestaan van scouting in Nederland nam afdeling 551 deel aan de Jubileum Jamboree in Apeldoorn.

Negentiger jaren

De negentiger jaren brachten voor Salwega wederom een uitbreiding van het aantal onderdelen door de oprichting van de Bevers in 1992. In 1991 bestond de groep tachtig jaar hetgeen onder andere gevierd werd met het jubileum zomerkamp in Gernsheim, nabij Frankfurt, Duitsland. In 1994 vond de Europese Jamboree in Nederland plaats en in 1995 de Wereld Jamboree in Nederland, beiden op het terrein naast Walibi in de Flevopolder nabij Dronten. Een groot deel van de staf van subkamp Phoenix bestond uit Salwega leiding. In 1996 werd het 85 jarig bestaan gevierd met onder andere een zomerkamp naar Frankrijk alwaar wij nabij Parijs in Jambville kampeerden en alle onderdelen zowel Parijs als Euro Disney bezochten. Aan de Wereld Jamboree 1998/99 in Chili namen enkele Salwega leden deel.

Boomstam

Inmiddels hebben oud leden en oud leiding zich verenigd in een onderdeel dat zich de Boomstam genoemd heeft. Wekelijks is er een inloopactiviteit en maandelijks een uitgebreider programma. Leden van de boomstam verrichten ook hand- en spandiensten voor de groep. Op oud leiding wordt regelmatig een beroep gedaan om een middag of ochtend in te vallen of als extra begeleiding met een kamp; mee te gaan. De Boomstam telt inmiddels een zestigtal leden. De Salwega stam zich in een vrijdag- en een zaterdagstam.

2000-2006

De eeuwwisseling bracht Salwega al weer heel snel een nieuw jubileumjaar: 2001, het 90 jarig bestaan. Wij vierden het met als thema “Op zoek naar Atlantis” met vele activiteiten waaronder een geweldig OuderScout Weekend, een reünie met een uniformen modeshow en het Jubileumzomerkamp in Loppem (nabij Brugge, België). Aan de Wereld Jamboree 2002/03 in Thailand namen enkele Salwega leden deel.

seizoen 2005-2006 vierde salwega haar 95 jarig jubileum. Het thema rond dit jubileum was "Film" en bedacht de thema-commissie dat het wel leuk zou zijn om alle leden deel te laten uitmaken van een echte film.
Het gehele jaar zijn er vele mensen bezig geweest met het maken van de film "Salwega Never Dies" welke in Brexbachtal Duitsland, tijdens het jubileum zomerkamp in première ging.

Natuurlijk zijn er ook een groot aantal traditionele activiteiten die jaarlijks terugkeren, naast Pinksterkamp, Regionale Scoutingwedstrijden, Zomerkamp, Wizz Weekend. Kortom ondanks de lange geschiedenis is de Salwega groep jong gebleven.

Derk Tholen
(bronnen: boek “75 jaar Scouting in Nederland”
De Bijenkorf, oud districtsblad van Utrecht)